sábado, 5 de septiembre de 2009

Parara ra ri ro re ra re ro.... chimpón

Después de una completa sesión nocturna de efectos sala con David, toca un descanso merecido. Me tumbo en la cama, apago el despertador y me duermo fulminantemente. Solo han pasado unas pocas horas, cuando de repente:




Rápido, busquemos una moneda para dársela (o lanzarla a mala leche) y que se vaya 3 esquinas mas abajo.


Enfin, hoy toca siesta

2 comentarios:

David Ciscar dijo...

Com n'és de dolorós això, quan nn pots ni tancar la finestra.

Tan exigent com és l'ajuntament de Barcelona amb les seves ordenances, no en té cap que limíti els dB dels músics de carrer?

Hi ha, alguna "cotorra" que, emocionada per la qualitat de la música es posa a fer de Manolo Escobar.

Pensa: i lo bé que et sents quan marxa? Això no es pot pagar amb diners. Quin descans! jajaja

anita dijo...

más que una moneda tendría que ser un cuchillo jamonero!!!